Colditz'den kaçış

  • 16/11/2014 13:56

İkinci Dünya Savaşı, havacılık açısından binlerce farklı hikayeyi içinde barındırır. Bunlardan en ilginci, Almanya sınırları içinde yer alan Colditz Kalesi'nde gerçekleşmişti. Çatıdan yaptıkları planör ile atlayan İngiliz havacıları başarılı olabilmişdi?

Bir zamanlar Doğu Almanya sınırları içinde yer alan ve Almanların İkinci Dünya Savaşı sırasında 'en korkulan' hapisanelerinden biri de Colditz Kalesi'ydi. 11'inci yüzyıldan kalan kale, savaşla birlikte esir kampı haline getirilmişti. Almanlara tutsak düşen 500'den fazla subay bu kalede tutuluyordu. Ünlü subaylar arasında bacakları olmamasına rağmen çok sayıda Alman savaş uçağını düşüren Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin 'ası' Sir Douglas Bader ile SAS komandolarının kurucusu olan David Stirling de yer alıyordu.

Kalenin duvarları yaklaşık 2 metre kalınlığındaydı. Esirlerin kaldığı odalar ise orta bölünmeydi. Kaçış için esirlerin üç ayrı çemberden oluşan nöbetçileri atlatmaları gerekiyordu. Tünel kazacaklar için kötü haber ise kale, volkanların kayalaşmasıyla oluşan bir kütle üzerine inşa edilmesiydi. Toprağı kazmak adeta imkansızdı...

186 KEZ KAÇIŞ DENEMESİ

İngiliz subaylar kamptan kaçabilmek için tam 186 kez teşebbüste bulunmuştu. Bu girişimlerde sadece 11 İngiliz askeri kaçabilmişti. Başarılı olanlar ise Alman üniformalarını temin etmiş ve kapıdakileri aralarında çok iyi Almanca konuşanlar sayesinde ikna ederek dışarı çıkabilmişti!

Ama bir kaçış tarihe geçecekti. O da kalenin çatı katından yapılan bir planör uçuşuydu... Aslında bu fikir Üsteğmen Tony Rolt tarafından ortaya atıldı. Karacı bir subay olan Rolt, çatıya baktığında bu fikri havacı olan meslektaşları ile paylaştı. Proje, havacı olan pilotlar tarafından detaylı olarak incelendi, planlandı.

Yapılan araştırmada planörün iç çamaşır ve diğer ince kumaşlardan imal edilebileceği belirlendi. Ana yapıyı, yataklardan sökülen demirler oluşturacaktı. etraftan bulunan sopalar ise gövde ve kanatların desteklenmesinde kullanılacaktı.

Sonunda 11 metre kanat açıklığına sahip, yaklaşık 6,5 metre uzunluğunda bir planör gizli gizli parçalar halinde imal edildi. 50 subay çalışmalara aktif olarak katıldı. Kanatçık ve yükseliş kumandası, çamaşır iplerinin kumandası ile harekete geçecekti. İmalat uzun süren çalışmaların ardından tamamlandı. Ancak küçük ama çok önemli bir detay nasıl çözülecekti?

Pilotlar çatıya çıktıktan sonra üzerinde bulundukları alan koşup hızlanıp kendilerini bırakacak kadar mesafeye sahip değildi. Bu olumsuzluk o yıllarda planörcülükte çokça kullanılan 'sapan' metadu ile aşılacaktı. Çatıdan atlama gerçekleştirildikten sonra planör süzülerek gidecek ve Mulde Nehri'ni aştıktan sonra emniyetle yere inecekti.

İki kişilik, üstten kanatlı planörün inşa çalışması bir kaç defa yakalanma girişimine rağmen başarıyla tamamlandı. Ölçümler, boş ağırlığın yaklaşık 109 kilogram olduğuna dikkat çekiyordu. Uçuş günü giderek yaklaşırken ilginç bir gelişme de bir taraftan yaşanıyordu. Savaşın son yılı olan 1945'in ilk baharına girerken müttefik orduları hızla Almanya içinde ilerlemeye başlamıştı.

Bu gelişmeler sonrasında İngiliz subaylar girişimden vazgeçti. Bir kaç gün sonra da müttefik orduları Colditz'i ele geçirdi. Artık esirlik bitmişti.

UÇABİLİR MİYDİ?

Aslında bir simge haline gelen planörün uçup uçmayacağı uzun yıllar tartışıldı. 1971 yapımı olan ve esir İngiliz askerlerin hayatını anlatan The Birdmen filminde bu konu işlenmişti. Colditz adı verilen BBC yapımı bir belgeselde de olay detaylı olarak anlatılmıştı.

Orjinal planör, daha sonra kaleyi bir süre kontrol eden Sovyet Ordusu tarafından yanlışlıkla yakılmıştı. Daha sonra planörün 1/3 ölçekli bir modeli inşa edildi. Colditz Kalesi'nin çatısından atıldı ve başarıyla uçtu.

Benzer bir deneme, geçtiğimiz yıllarda yapılmıştı. Ölçekli model kalenin çatısından başarıyla uçtu!