Tufan Sevinçel

Kutup Çizgisinin ötesinde Havacılık

  • Son Güncelleme: 4/06/13 20:08:40
  • 0

Laponya, Finlandiya

 

Kutuplarda havacılık kitabım için seyahatlerim devam ediyor. Bu sefer kutup çizgisinin yaklaşık 250 kilometre kuzeyinde yer alan Ivalo’ya gidiyorum. İvalo şehrinin 11 kilometre güneybatısında yer alan İvalo Havaalanı, Laponya’nın en büyük ve önemli meydanlarından bir tanesi.  Bu havaalanı daha güneyde yer alan ve bölgenin hub’ı olarak konumlandırılmış Rovaniemi (EFRO) havaalanınına ise yaklaşık 260 kilometre uzakta.

Helsinki Havalimanı'nda Finnair’in Airbus 320 uçağına binerken aklıma bir soru takıldı. Acaba İskandinavya'nın gerçek sahipleri olan ve neredeyse dört bin yıldır yaşadıkları tüm ülkelerde  (demokrasi havarileri Norveç, Finlandiya, İsveç ve küçük bir kısmıda şimdinin kapitalist ülkesi Rusya'da yaşıyor ) son derece alçakça asimilasyona uğramış Sami ırkından herhangi birisi pilot olarak Finnair’de çalışıyor mudur?

BÖLGENİN GERÇEK SAHİPLERİ SAMİ IRKI

Seyahatten  döndükten sonra yaptığım araştırmada sadece bir helikopter pilotunun Sami ırkından geldiğini tespit ettim. Ama konu ile ilgili başka kaynağa ulaşamadım. Bu helikopter pilotuda (ismini de veriyorum ‘’Mattias Eriksson’’-İsmi bile gördüğünüz gibi asimile edilmiş) Samilere uygun görülen işlerin başında yer alan Ren geyiği  çobanlığını havadan yapıyormuş. Ren Geyiklerinin havadan nasıl güdülebildiğini gözümle görmek isterdim aslında.

Donmuş binlerce göl ve muhteşem görüntü veren çam ormanlarının üzerinde yaklaşık iki saat uçtuktan  sonra İvalo havaalanına güzel bir iniş yapan(ILS Rwy22) pilotumuz uçağın penceresinden bile kolaylıkla tamamen buz olduğu anlaşılan taxi yolundan terminal binasına doğru hareket ederken içimin ürperdiğini hissettim.

-30 DERECEDE APRONDA YÜRÜMEK!

Meydanda körük yok!  Yani tüm yolcular sıcacık uçağı terkettikten sonra -30 civarında dolaşan havayı içlerine çekerek terminal binasına yürüyecekler.

Uçağın kapısından çıktığım anda yüzüme çarpan soğuk havaya aldırmadan bembeyaz meydanı fotoğraflamaya koyuldum. İki küçük binadan oluşan terminal binası ve birkaç küçük tek motorlu uçağın hangarından oluşan tesisler gösterişten çok uzak bölgenin soğuk koşullarına uygun inşa edilmiş.

Buraya gelmekteki asıl amacım kutup çizgisinin ötesinde, kutuplara yaklaştıkça havacıların işlerinin nasıl zorlaştığını görmek. Kış şartlarında havacılığın ne kadar zor olduğunu tahmin etmek çok zor değil. Özellikle uzun saatler sıcacık ofislerin dışında çalışmak zorunda kalan ve insanın iliklerine kadar işleyen soğuğa maruz kalan uçuş ve yer personelinin işi çok zor.

Uçağın uçuş öncesi kontrolünü yapmak bile bu havada çok eziyetli olabilir. Ayrıca bu -40 lara kadar düşen hava sıcaklıklarında uçağın buz kesmiş tüm bölümlerine uygulanması gereken  de-icing prosedürleri bile koşullardan dolayı imkansız  hale gelebilir.

SOĞUKTA EKİPLER APRONDA NASIL ÇALIŞIYOR

Ama ekiplerin nasıl çalıştığını gözlemleyince insanın doğa koşullarına ve soğuğa uyum konusunda ne kadar başarılı olduğunu anlıyorsunuz.

Laponya’nın  coğrafi koşullarını göz ününe aldığınız  zaman bu bölgede yüzlerce  kızak takılmış uçak bulabileceğinizi düşünüyorsanız tamamen yanılıyorsunuz. Finlandiya seyahatimden önce çok araştırmama rağmen kışın kızaklı uçaklarla uçan pilotlara ulaşmam mümkün olmadı. Binlerce buz tutmuş göl, kapla kaplı kilometrelerce uzanan düzlükler boşuna kızaklı uçakları bekliyorlar anlaşılan. Daha önceki bir ziyaretimde İvalo’nun kuzeyinde yer alan ve Rus sınırına birkaç kilometre mesafede bulunan Sevettijarvi isimli küçük yerleşim yerinde bir tane kızaklı uçak görmüştüm ama şu anda Laponya’da araki bulasın. Anlaşılan Birinci ve İkinci Dünya Savaşı arasında ki yüzlerce kızaklı uçağın cirit attığı o günler bir daha geri gelmemek üzere kutup havacılık tarihi kitaplarındaki yerlerini almışlar

Kaynak: www.kokpit.aero

Facebook

Kokpit Aero

Yorum Yap