Yunan Apache’leri!

  • 04/02/2014 16:47

Türkiye’nin garantör devlet olarak gerçekleştirdiği 1974 Kıbrıs Barış Harekâtı’ndan sonra, Yunan Silahlı Kuvvetleri yeniden yapılandırılmaya başlandı. 1980’lerin başında oluşturulan doktrine göre, özellikle kara havacılık kuvvetlerinin acilen vurucu güce sahip olması gerekliliğine dikkat çekiliyordu. Yunanlıların planına göre, Türk tankları Trakya’dan girecek ve ilerlemenin durdurulması için taarruz helikopterlerinden yararlanılacaktı.

ANLAŞMA 1991’DE İMZALANDI

O yıllarda Türkiye Güneydoğu Anadolu’da PKK’ya karşı yapılan operasyonlarda çok acil taarruz helikopteri ararken, Yunanistan 1991’de 12 adet AH-64A almak üzere anlaşmayı imzalamıştı. ABD’den doğrudan satın alımla envantere girmesi planlanan Apache’lerin teslimatına 1995’te başlandı.

Yunanlılar 8 adet opsiyonu da kesin satış anlaşmasına çevirdi. Böylelikle standart A modelinden oluşan Apache sayısı 20’ye yükseltildi. Gelen helikopterler, 1’inci Tagma Epithetikon Elikopteron’da (1. Taarruz Helikopter Taburu) göreve başladı. Birlik, Yunanistan’ın ortasında bulunan Stefanovikio’da kurulmuştu.

20 Apache’nin yetmeyeceği göz önüne alınarak Eylül 2003’te bu sefer 12 adet yeni nesil AH-64DHA helikopteri sipariş verildi. Bu anlaşmanın da 4 adet opsiyonu bulunuyordu.  Bu helikopterlerle birlikte ikinci tabur oluşturuldu. Megara merkezli bu birlik, 20 Kasım 2006’da kuruldu. Teslimatlardaki uzamalar sonrasında birlik helikopterlerinin tamamını Kasım 2009’da teslim alabildi.

İLK KULLANICI

Yunanlılar 1995’te helikopterlerini teslim almadan önce 17 pilotunu ABD’ye göndererek eğitimden geçirdi. O yıllara kadar sadece genel maksat veya nakliye helikopterlerinde görev yapan pilotların taarruz modeline geçmesi için ayrı bir organizasyon oluşturulmuştu.

Yunanlıların kara pilot eğitim sistemi, Türkiye ile benzer yapıda. Kara Harp Okulu mezunlarının arasından seçilenler, 4 yıllık eğitimlerinin ardından pilotaja başlıyor. Burada en yüksek notu alanlar, uçuşları iyi olanlanr Apache’de görev yapmak için seçiliyor.

Döner kanatta temel eğitim NH-300’lerde başlıyor. Ardından uçuşlar UH-1H veya AB205’lerde devam ediyor. 100 uçuş saati süren bu eğitimin ardından pilotlar brövelerini almaya hak kazanıyor.

Apache için seçilen adaylarda iyi pilotajın yanı sıra ileri seviyede İngilizce bilgisi de isteniyor. Pilot burada önce daha eski olan AH-64A modellerinde 44 uçuş saatlik eğitime alınıyor. Tecrübe kazandıkça Longbow radarı gibi gelişmiş sistemlere sahip AH-64DHA’ya geçebiliyor.

44 uçuş saatlik temel eğitimden sonra ikinci bölümde gece tarruz ve atışa konuları işleniyor. Burada başarılı olanlar üçüncü aşama olan Gece Görüş Gözlüğü (GGG) operasyon eğitimlerini alıyor.

Eğitim son aşaması ise Mesa, Arizona’da yapılıyor. Arama/kurtarma konusunda eğitimler Amerikan Kara Kuvvetleri tarafından Yunanlı Apache pilotlarına veriliyor.

Eğer pilot daha önceden UH-1 veya başka helikopterlerde uçmuş ise Apache’ye geçişte 30 saati gerçek uçuş, 30 saati de simülatör olmak üzere 60 saatlik eğitimi tamamlaması gerekiyor.

KARA HAVACILIK MERKEZİ STEFANOVIKIO’DA

İlk kurulan taarruz helikopter taburunun da bulunduğu Stefanovikio’da aynı zamanda eğitim merkezi de yer alıyor. 1974’te faaliyetlerine başlayan birlikte 19 adet AH-64A helikopteri mevcut. Ayrıca taburda 3 adet UH-1H helikopteri de eğitim-irtibat amaçlı kullanılıyor.

Birliğin tek kazası Kasım 2008’de meydana gelmiş. Evoi Adası’nın açığında düşen AH-64A’da iki tecrübeli pilot hayatını kaybetmiş.

Tamamen Amerikan sistemine göre operasyon yapan Apache’ler, gece ve gündüz farklı her türlü hava şartında uçacak şekilde eğitimlerini yapıyor. Helikopterler tek göreve çıkmıyor. Aynı hava kuvvetlerinin uçakları gibi ikili veya dörtlü kol olarak uçuyor.

Ege Denizi’nin tuzlu suları, alçak uçuşlar sonrasında helikopterin gövde ve sistemlerinde korozyon oluşturuyor. Bazen dağlar arasında yüksekte gerçekleştirilen uçuşlar motorları zorlayabiliyor. Bu gibi durumlar, yerde bakım ekiplerinin iş yükünü artırıyor. Genellikle taarruz taburunda 19 helikopterin 15’i göreve hazır olarak tutulmaya çalışılıyor. Birliğin harbe hazırlığı yüzde 75 ila 80 arasında değişiyor.

İKİNCİ TAARRUZ TABURU

Eldeki A modeli Apache’lerin yetersiz olduğunu düşünen Yunan Hükümeti, gelen yeni nesil, Long Bow radarına sahip AH-64DHA’lar için Megara’da 2. Taarruz Helikopter Taburu’nu kurdu. 20 Kasım 2006’da az sayıda pilot ve teknisyen seçildi ve ABD’ye eğitime gönderildi. Altı ay süren kursun ardından geri dönen ekip bu sefer teslimat sorunuyla karşılaştı. Boeing helikopterleri 3 yıl sonra verebildi.

Eylül/Aralık 2009 arasında 12 helikopter birliğe teslim edilerek operasyonel uçuşlar başlatıldı. Filoda ilk kaza 30 Temmuz 2010’da meydana geldi. Ne yazık ki olayda iki pilot hayatını kaybetti.

Genellikle bu birlikteki pilotların önemli bölümü daha önceden AH-64A modelinde uçanlardan oluşuyor. İki aylık ek eğitimin ardından D modeline geçiş tamamlanıyor. Bu eğitimler ABD’de yapılıyor.

Yunanlı Apache pilotları, Amerikan meslektaşları ile farklarını görevlerinin önemli bölümünü deniz üzerinde yapmak olduğuna dikkat çekiyor.

A VE D MODELİNİN FARKLARI

İki tipte de uçan Yunanlı pilotlar A modelinde iş yükünün daha fazla olduğunu, bir çok işlemin manuel yani elle yapıldığına dikkat çekiyor. D modelinde ise takip ekranlardan gerçekleştiriliyor. Uçuş ekibi pilotluğun yanı sıra operasyonu yönetiyor.

Yunanlıların elindeki D modelinden üçü FCR olarak adlandırılan Longbow Atış Kontrol Radarı (Fire Control Radar) sistemine sahip. Bu radar yardımı ile helikopter Hellfire at ve unut füzeleri kullanabiliyor. Longbow’lu helikopterler aynı zamanda operasyonlarda komuta kontrol aracı olarak da kullanılabiliyor. Link 16 kapasitesi bulunmayan helikopterlerde uçacak pilotlar ayrı bir eğitimden geçiriliyor.

Kaynak: Air International 02/2013

 

YAZARLAR